Als Inge net bevallen is van haar tweede kind wordt ze door haar man verlaten voor een andere vrouw.

Dan wordt ze ook nog eens gechanteerd. De ellende stapelt zich op. Toch is er een gelukkige afloop.

Door de behandeling van reële problemen is dit één van de betere familieromans.




BIBLION over VERGETEN SCHANDE?

Juist vanwege de behandelde onderwerpen een betere familieroman!




Recensie op Bol.com

Mijn favoriet van deze schrijfster!
Ik heb alle boeken van Anita Verkerk, maar dit boek is mijn favoriet!
Het is een actueel onderwerp, dat ook echt gebeurd zou kunnen zijn.
Een bijstandsmoeder wordt gechanteerd door de controleur van de bijstand, met alle gevolgen van dien. Ik kon het boek dus niet weg leggen en heb 'em in 1 dag uitgelezen.
Ook mijn vriendin was erg onder de indruk van dit boek, dus dit is een aanrader!




Lezeres Hanny van de Kamp over VERGETEN SCHANDE?

Elke keer doe ik weer mijn best een prijs te winnen als ik de Nieuwsbrief van Anita ontvang.
Deze keer was ik eigenlijk meer gespitst op een stuk tekst uit het boek "Vergeten schande".
Het maakte me zó nieuwsgierig en ik was dolblij toen ik het boek uiteindelijk in handen kreeg.

Waar haalt Anita al deze onderwerpen vandaan? Dit boek behandelt behoorlijk zware!

Eén ervan besloeg een aantal jaren van mijn leven: Een man die overspel pleegt, me verlaat en nooit financieel voor zijn kind heeft gezorgd. Op deze manier hoorde het boek al een beetje bij me.

Indrukken die het boek me heeft gegeven zijn:

* Nostalgisch meisjesboek (maar toch met harde feiten)
* Naďviteit
* Realiteit
* Doortastend
* Voorzichtig

Het nostalgische gevoel gaven me vooral de woorden "Hoi dagboek". Het meisjesachtige was de manier waarop Inge dacht en schreef over haar grote problemen:

Haar man Arno die haar verlaat (van wie ze nog zoveel hield); Benny van 6 en de pasgeboren Maria voor wie ze moet zorgen terwijl ze in de bijstand zit. De controle-bezoeken van Van Loon, enz.

Haar naďviteit: Hopen dat haar man nog bij haar terugkomt, terwijl hij haar elke keer vernedert, beledigt en slaat .

En ze geloofde werkelijk álles wat de heer Van Loon van de Sociale Dienst haar vertelde. Ze blijft vol angst zitten, want ze vertelt het niet aan haar beste vriendin of haar ouders. Het is natuurlijk zo, als ze het wél aan vriendin/ouders had verteld, het boek vrij dun zou zijn ;-).

De realiteit is dan weer dat die dingen écht gebeuren.

Doortastend is Inge op een gegeven moment zéker, als ze op zoek gaat naar haar biologische ouders. Wat ze hier allemaal voor op touw zet is bijzonder.

Aan het eind van het verhaal ontdekken we haar voorzichtigheid. Ze laat een andere man in haar leven toe. Een heel leuke man. Ja, dat vind ik. Maar Inge durft zich nog niet helemaal te geven, alhoewel haar deur wel voor hem openstaat.

Alleen die Van Loon! Ik had de rotzak tot het absolute einde achterna gezeten. Ik kan hier niet verder over uitweiden, maar ik had hier alsnog een rechtszaak van gemaakt!

En wat ik natuurlijk weer altijd leuk vind is, dat de verhalen zich in Soest afspelen en dat is bij mij in de buurt! Het open zwembad en het vliegtuigmuseum, daar ben ik zó vaak geweest! Enig!

Alhoewel het boek me af en toe somber stemde (zó leefde ik me in), las het toch met vaart! Ik ben blij dat ik het onder ogen kreeg!