1. Waar kan ik je boeken vinden?

2. Zijn je boeken autobiografisch of verzin je alles?

3. Waarom ben je begonnen met schrijven? En hoe ging dat precies?

4. Wat vind je zelf het mooiste boek dat je ooit heb geschreven?

5. Heb je voor een Nederlands boek wel eens een award gekregen?

6. Hoe schrijf je een boek?

7. Hoe lang doe je over een boek?

8. Ik heb een boek geschreven en dat wil ik graag laten uitgeven. Hoe?

9. Hoe kom je aan inspiratie?

Alle boeken die geschikt zijn voor je boekverslag
zijn te vinden op de planken van alle bibliotheken in Nederland
en vaak ook in België.
Kijk voor meer informatie in de catalogus van jouw bibliotheek onder:
Anita Verkerk en Anita Verkerk-van Zalk.

Klik hier voor de: Catalogus van de bibliotheken

Nee, mijn werk is niet autobiografisch, ik verzin alles wat ik schrijf.
Natuurlijk gebruik ik wel eens dingen die ik meemaak, maar ik geef er altijd een eigen draai aan, zodat het nooit helemaal hetzelfde is.

Wél heb ik in mijn MYRTHE mijn eigen katten laten optreden. Mijn echte katten dus met hun eigen namen en hun eigenaardigheden.
Zo lag mijn Somali, Droppie, altijd graag in de wasmand te slapen en hij kon zelf deuren openmaken.
Mijn Vlekje maakt nog steeds een vreselijk misbaar als ze de (nep)muis weer eens tegenkomt in huis en Sasja benut iedere mogelijkheid om weg te lopen.
Maar tegenwoordig heb ik haar door. LOL

Een moeilijk vraag. Dit is net zo'n vraag als aan een moeder vragen welk kindje ze het leukste vindt.
Voor veel schrijvers zijn boeken toch wel hun 'kinderen'.
Er ontstaat eerst heel vaag een idee, dan ga je daarop zitten broeden om alles goed uit te denken, (de plot, de karakters, de setting enz), dan ga je schrijven en na een zware bevalling komt uiteindelijk je ei uit en kun je de kleine in je armen houden.
Nee, hoe erg ik ook ga zitten dubben, geen idee!

Wat ik wel een heel leuk boek vindt om nog eens in te kijken, is mijn MYRTHE. Mijn eigen katten spelen daarin een rol, of beter: eigenlijk zijn ze gewoon zichzelf.
Omdat er al verschillende katten niet meer zijn, is dat boek me extra dierbaar.

In de Verenigde Staten van Amerika is het allemaal heel anders, daar is de Romantiek volwassen, als je daar in een boekwinkel komt hebben ze hele wanden vol met allerlei soorten puur romantische boeken.
Er zijn daar gigantisch veel verschillende genre's, zoals romantische thrillers, romantische politieromans, Navy Seals boeken, romantische erotiek, romantische spookverhalen, Gothics, historische romantiek, maar dan dus Regency, Middeleeuwen, Burgeroorlog, en ga zo maar door.

Het is echt teveel om om te noemen en totaal anders dan hier, waar je de Nederlandse romantische boeken ergens onderaan in een achteraf kastje tegenkomt.
Wel staan er bij ons in de supermarkten natuurlijk genoeg vertalingen van romantische boeken uit het buitenland, zoals de Harlequin romans (ook wel bouquetjes genoemd) en de Candlelight-series.
En daarom schrijf ik intussen dus ook in het Engels voor de Amerikaanse markt. :-)

Deze staan lijnrecht tegenover de 'plotters', die alles eerst tot in het kleinste detail zorgvuldig uitdenken voor ze aan de slag gaan.

En daartussen zitten natuurlijk allerlei mixvormen.
Zo zijn er schrijvers, die eerst een hoofdstuk uit de losse pols schrijven en daarna aan het plotten slaan, maar ook auteurs die van te voren wel hoofdlijnen opschrijven, maar de details al schrijvend vanzelf tegenkomen.

Het zal duidelijk zijn dat er voor de meer gecompliceerde boeken, zoals thrillers en moordverhalen, van te voren gedetailleerd onderzoek zal moet worden gedaan, anders loop je onderweg geheid vast. :-)

Naast de romantische helden komen er ook veel snode schurken in mijn romans voor, vandaar dat je mij tot de 'plotters' kunt rekenen.

Wil je zelf een boek gaan schrijven? Lees dan ook het antwoord op vraag 8.

Zoals je in het antwoord op vraag 4 kunt lezen, begint het bij mij altijd met een broedperiode.
In deze periode kies ik één of meerdere thema's voor het boek, ik bedenk een werktitel en zoek mooie namen voor de hoofdpersonen.
Iedere keer als ik weer wat leuks bedacht heb, schrijf ik het op.

Ik besteed daarbij natuurlijk veel aandacht aan de 'plot', dat zijn de gebeurtenissen in het boek.
Daarnaast gaat er veel tijd zitten in de karakterisering van de personages.
Iedereen krijgt haar/zijn eigen unieke karakter en daardoor gaan de personages echt 'leven' en zelf allerlei dingen doen.

De ene schrijver vindt de gebeurtenissen in zijn roman het belangrijkst en daar drijft het boek dan op. We noemen dit "plot-driven" romans.

Andere schrijvers laten hun romans door de karakters sturen en dit zijn "character-driven" romans.

Als de broedperiode voorbij is en alles nauwgezet is doordacht, zet ik een uitgebreide synopsis (korte inhoud van het boek) op papier en daarna ga ik pas echt aan het schrijven.

Ik schrijf elke dag al gauw tien tot twaalf velletjes tekst, maar aan het eind van de dag blijven er - als ik geluk heb - maar drie of vier bladzijdes 'net' over. En soms nog minder, ja.

Als ik de laatste punt heb gezet, is het boek nog absoluut niet af!

Dan begint namelijk het zogenaamde redigeerwerk, waarbij ik het boek een aantal malen hoofdstuk voor hoofdstuk doorlees.

Lopen de zinnen goed? Heb ik nergens een tikfout over het hoofd gezien? Ontwikkelt de plot zich zoals het moet? Zijn er saaie stukken die eruit moeten? Zit er genoeg emotie in? Hoe zit het met mijn woordkeus? Zijn er woorden die ik te vaak gebruik? Zijn er scènes die nog spannender kunnen?

Dit redigeren is trouwens een leuk klusje, want dan kan ik onderuit gezakt op de bank, met een kop koffie binnen handbereik, de noeste werker uithangen. En met mooi weer zit ik natuurlijk helemaal gebakken. :-)

Als ik eindelijk helemaal tevreden ben, zet ik het hele boek op een diskette en stuur het op.

En dan kom ik thuis, lees tevreden nog eens wat na op mijn scherm en vind geheid een tikfout die ik toch nog over het hoofd heb gezien... :-)

Vervolgens gaat de uitgever/redacteur met de roman aan de slag en als die ermee klaar is, komt het manuscript nog een keer bij me terug met op- en aanmerkingen.

Als ik die heb verwerkt, gaat de roman voor de tweede keer op de post en dan zie ik mijn 'kindje' pas weer terug als het een mooi boek geworden is.

En als je nou denkt dat ik er dan eindelijk mee klaar ben, heb je het mis.
Want er volgt nog een hele drukke periode met persberichten schrijven, interviews geven, chats op Internet en alles wat er verder bij komt kijken om het boek te promoten.

Maar als het zover is, zit ik ondertussen natuurlijk allang weer op mijn volgende eitje te broeden...

Eigenlijk ben je al verkeerd begonnen met eerst een boek te schrijven en pas daarna op zoek naar een uitgever te gaan.
Ik doe dat altijd precies andersom. Eerst de uitgever vinden en dan pas het boek gaan schrijven.

Maar in beide gevallen heb je dus een uitgever nodig.

Er zijn allerlei zo genaamde 'uitgevers', die je boek graag uitgeven, zolang jij ze maar (fors) betaalt.

Ze beloven je gouden bergen, maar je kunt beter niet in hun praatjes trappen, want je ziet nooit meer wat terug van je geld.

Voor het echte werk heb je een echte, gerenommeerde uitgever nodig, die jou betaalt voor je boek.

Om de juiste uitgever te vinden, moet je wat onderzoek gaan doen. Je bekijkt eerst wat jij precies voor genre schrijft (of al geschreven hebt) en je struint vervolgens wat boekwinkels en de planken van de bibliotheek af om te kijken welke uitgever jouw genre uitgeeft.

Dan neem je wat boeken mee in dat genre en je bekijkt eens rustig hoe die eruit zien. Hoe oud is de hoofdpersoon, wat voor taal wordt er gebruikt, hoe lang zijn de boeken etc. Past jouw boek daar in, dan ga je die uitgever benaderen.

Uitgevers krijgen misschien wel honderden ongevraagd toegezonden manuscripten per maand (!) dus je moet het ze zo gemakkelijk mogelijk maken.

Je kunt als eerste stap de uitgeverij bellen en vragen naar wie je een voorstel moet sturen, dan kun je straks 'manuscript of voorstel op uw verzoek' op de enveloppe zetten, dat geeft nog iets meer kans op een serieuze behandeling van je post.

Dan schrijf je een brief waarin je jezelf en je boek presenteert, je doet daar een synopsis (korte inhoud van hooguit vier tot vijf velletjes) van het boek bij, je schrijft waarom je juist voor deze uitgever kiest en waarom je denkt dat dit boek in hun fonds past, vervolgens voeg je de eerste drie hoofdstukken van je boek bij. Bovendien zorg je voor een retourenveloppe voor antwoord waar je werk in past en je plakt er voldoende porto op, zodat het ze niks kost om jou te antwoorden..

Onnodig te zeggen, dat je alles keurig moet uittypen, want in handgeschreven werk zijn de meeste uitgevers niet geïnteresseerd.

En dan is het wachten geblazen. Sommige uitgevers doen er rustig een jaar over voor je antwoord krijgt.

De twee belangrijkste eigenschappen voor een succesvol schrijfster zijn:
- naast talent, doorzettingsvermogen en werklust -

een gigantische bord voor je hoofd en engelengeduld. :-)

Ik maak graag een praatje met (vaak wildvreemde) mensen die ik ontmoet en ik ben dol op chatten en e-mailen met mijn lezeressen.

Ook luister ik gretig naar gesprekken, die ik her en der in treinen, bussen of winkels opvang.

Als ik ergens moet wachten, verveel ik me nooit. Er is zoveel te zien en te horen!

Wil je concrete voorbeelden? Snuffel dan eens rond in mijn DAGBOEK