ANITA VERKERK
Lees een stukje uit "ETAGE TE HUUR"
copyright © Anita Verkerk
Lees een stukje uit "ETAGE TE HUUR"
copyright © Anita Verkerk
Als Vlinder op een ochtend uit bed stapt, leest ze in haar horoscoop dat ze een absolute pechdag tegemoet gaat.
Een paar uur later is ze haar vriend, haar huis en haar droombaan kwijt!
Dan ontmoet ze een prachtige man en wordt stapelverliefd.
Maar volgens haar horoscoop zal ze het ware geluk alleen bij een knappe, donkere man kunnen vinden en haar nieuwe vlam heeft lichtblond haar.
Intussen hebben haar vriendinnen Mandy en Esmee zo hun eigen problemen bij hun zoektocht naar Mr. Right...
Etage te huur is een nieuwe Nederlandse chicklit vol humor en romantiek van uitgeverij Zomer & Keuning, die zich afspeelt in de bruisende stad Utrecht.
© Anita Verkerk
Horoscoop voor VISSEN (19 februari t/m 20 maart)
Problemen op je werk kunnen de sfeer behoorlijk verzieken. Je hebt de neiging om je frustraties af te reageren op je lief en daar kan jullie relatie onder gaan lijden. Gelukkig is je gezondheid goed, maar pas op voor ongelukjes!
“Etage te ...?” prevelde Vlinder in zichzelf.
Ze zat zich aan een verveloos tafeltje op een smal terrasje langs de Oudegracht moed in te drinken met een kop mierzoete opgeschuimde koffie. En omdat het daarmee toch al uit de hand gelopen was, had ze er gelijk maar een enorme punt chocoladetaart met slagroom bij besteld.
“Etage te ...”
De lentezon scheen fel in het glinsterende water diep beneden haar en het zachte geluid van haar stem ging helemaal verloren in het geroezemoes van de winkelende mensen in de drukke Utrechtse binnenstad.
Vlinder leunde nog verder achterover op het krakkemikkige rieten stoeltje en het water van de gracht weerspiegelde een mooie jonge vrouw met sprankelende blauwe ogen en verwaaide blonde haren, die tot op haar schouders hingen. Ze droeg een blauwe jeans en een wit topje met spaghettibandjes.
Vlinder lette niet op haar spiegelbeeld. Met haar hand boven haar samengeknepen ogen tuurde ze ingespannen naar een wit vel papier dat op driehoog tegen een raam zat geplakt.
“Huur!” riep ze blij en ze schoot tevreden weer rechtop.
Het stoeltje begon vervaarlijk te wiebelen en ze stak haastig haar been naar voren om haar evenwicht te bewaren.
“Hé, kijk een beetje uit!” riep een donkere mannenstem en op het zelfde moment voelde ze een flinke dreun tegen haar been.
In een flits zag ze een man over de punt van haar bruine laarsje struikelen en nog geen seconde later stuiterde ze zelf opzij door de klap van de botsing.
Ze greep zich haastig aan de tafel beet, maar door die beweging leunde ze heel even met haar volle gewicht op het rechter pootje van de stoel. Vijfenvijftig kilo was natuurlijk een prachtig resultaat op de weegschaal, maar voor het gammele rieten pootje was het een paar pondjes te veel. Dat gaf een laatste dorre knak en brak kreunend af.
“Chips!” riep Vlinder verschrikt. Ze tuimelde over de tafel heen en nam in haar val koffie en gebak mee naar een roemloos einde op de klinkertjes van de Oudegracht, waar het serviesgoed rinkelend aan stukken spatte.
Vlinder landde bovenop een warm en sterk lichaam, schoot nog een stukje door en eindigde de val met haar mond tegen een pas geschoren mannenwang. Hij rook heerlijk naar aftershave.
“Sorry hoor,” mompelde ze verschrikt. “Ik heb vandaag mijn dag niet.”
Ze duwde zich op haar armen omhoog en liet haar ogen over zijn gezicht gaan. Hij zag er erg goed uit. Een leuke man met hazelnootkleurige ogen en lichtblonde haren, die door dit hele gedoe behoorlijk in de war zaten.
“Valt wel mee, toch,” reageerde de man buiten adem. “Je moet alleen even van mijn borst af, zo krijg ik geen lucht.”
Met een hoofd alsof ze net een pot sambal had leeggegeten, krabbelde Vlinder overeind. Toen ze ging staan, glibberde er een enorme klodder slagroom van haar topje naar beneden op zijn keurige broek.
Vlinder werd nog roder.
Wat een waardeloze dag!
Nou stond ze dat lekkere ding nóg verder onder te knoeien. En zijn ooit zo nette kleren zagen er al niet meer uit. Er zaten donkere straatvegen op zijn lichtblauwe broek en grote koffiespetters en klodders taart op zijn rode overhemd, dat een paar minuten geleden nog onberispelijk schoon was geweest.
Zij ook altijd! Waarom had ze niet op die waarschuwing in haar horoscoop gelet? Ze had in bed moeten blijven! Maar zij wist het natuurlijk weer beter en door dat eigenwijze gedoe was ze nu alles kwijt. Haar leuke job in de manege, haar vriend, haar huis... Met een beetje pech moest ze vannacht weer bij haar moeder gaan slapen.
In gedachten hoorde ze haar moeders voldane stem belerend zeggen: ‘Ik heb je toch gewaarschuwd, Vlinder? Die langharige luie vent was helemaal niks voor jou. Zie je nou wel, dat ik altijd gelijk heb in die dingen?’
Vlinder haalde diep adem. Wat ongelooflijk balen!
Oh help! Daar kwam de serveerster aan. En die keek me een partij kwaad! Straks moest ze de schade ook nog vergoeden.
De leuke spetter was intussen overeind gekrabbeld en zette het tafeltje terug op zijn plaats. Daarna wierp hij een keurende blik op het verongelukte stoeltje. “Die poot is helemaal verrot. Mooie boel hoor, om de mensen op van die ouwe troep te laten zitten.”
Hij keek de serveerster zo beschuldigend aan, dat die haar boze bui inslikte en haastig met een doekje over de tafel begon te wrijven. Daarna raapte ze het kapotte stoeltje van de klinkertjes en draafde ermee naar binnen.
De lekkere vent keek de serveerster grinnikend na. “Weer opgelost,” zei hij gniffelend. Vervolgens bekeek hij zichzelf met een kritische blik en begon te lachen. “Die sollicitatie kan ik wel op mijn slagroombuik schrijven.”
Ze keek hem verschrikt aan. “Moet je voor een gesprek?”
Hij knikte lachend. “Ze kunnen me altijd nog als clown aannemen natuurlijk.”
Hij viste een grote zakdoek uit zijn broekzak en begon de slagroom over zijn shirt uit te smeren in een vergeefse poging om de boel weer schoon te krijgen.
“Als clown?”
“Ja, het is voor een pretpark. Die zoeken acteurs voor het hoogseizoen.”
“Acteurs?” vroeg Vlinder gretig. “Meervoud bedoel je?”
“Ja.” Hij keek haar indringend aan. “Zoek je ook een baantje?”
Vlinder trok een gezicht. “Dat kun je wel zeggen, ja. Een baan, een huis en een nieuwe vriend.”
Het laatste was eruit voor ze het in de gaten had en ze sloeg haar hand voor haar mond.
“Een baan en een eh... huis, bedoel ik,” verbeterde ze zichzelf haastig.
Hij moest erom lachen. “Nou, dan ga je toch mee om je in te schrijven. Ze kunnen vast nog wel een Assepoester gebruiken.”
Vlinder knikte langzaam en keek daarna aarzelend naar het witte papier achter het raam op driehoog, waar in gitzwarte letters ‘Etage te huur’ op te lezen was. Etages kostten geld. Zeker in de binnenstad van Utrecht. Ze moest eerst maar proberen om een nieuwe baan te vinden.
“Oké, lijkt me een goed plan. Ik heet trouwens Vlinder.”
Hij veegde een restje taart van zijn broek. “Ik ben Marijn. Wil je nog koffie of zullen we gelijk maar gaan?”
Dat kan!
ETAGE TE HUUR is voor 11,95 verkrijgbaar in elke boekwinkel!
Neem een kijkje bij bol.com
of bestel rechtstreeks on line bij de uitgever!
LEES JE VOOR, TIJDENS EN NA JE WERK!
(Coenraad de Kat - winnaar van de eerste Slagzinwedstrijd)
Van mijn mooiste covers zijn e-cards gemaakt.
Hoog tijd dus om snel iemand met een leuk kaartje te verrassen!
Klik hier om een kaartje te versturen
klik hier om een kijkje in het winkeltje te nemen!