ANITA VERKERK
Lees een stukje uit "EEN NIEUWE TOEKOMST"
copyright © Anita Verkerk
Lees een stukje uit "EEN NIEUWE TOEKOMST"
copyright © Anita Verkerk
copyright © Anita Verkerk
*** EEN NIEUWE TOEKOMST is het spannende vervolg op BEDROGEN LIEFDE ***
“Mevrouw Bering! Er is telefoon voor u,” riep een dringende stem zo hard mogelijk, maar de oproep ging totaal verloren in het drukke geroezemoes van het publiek.
In het knusse zaaltje zaten overal groepjes vrouwen in hun mooiste outfit langs de Catwalk ademloos te genieten van de prachtig geklede mannequins die vol enthousiasme de nieuwste kledinglijn van het beroemde modehuis Grutters presenteerden.
Amber Bering-Wilkens voelde zich heerlijk. Ze droeg een mooi getailleerd mantelpakje, waarin haar slanke figuurtje helemaal tot zijn recht kwam en de mintgroene tint van het ensemble kleurde geweldig bij haar glanzende rode haren.
Ze liep elegant over de rode loper naar het einde van de Catwalk, draaide uitdagend een paar rondjes om haar creatie van alle kanten te showen en stapte terug om plaats te maken voor haar collega, die een zalmroze versie van het zelfde deux-piece kwam laten zien.
Amber liep tussen de fluwelen gordijntjes door snel terug naar de kleedkamer, waar ze direct aan de rits van het rokje begon te prutsen. Over amper twee minuten moest ze immers die gele avondjapon alweer showen.
“Mevrouw Bering?” klonk het achter haar, maar Amber lette niet op de stem. Ze was veel te druk met verkleden.
Tot ze een zacht tikje op haar arm voelde. “U bent toch mevrouw Bering?” vroeg de stem. “Of is er nog een model met rood haar?”
Amber draaide zich verbaasd om. Verhip, die receptioniste bedoelde háár. Hoewel ze nu alweer bijna een jaar getrouwd was met Vincent Bering, was ze nog steeds niet echt aan haar nieuwe titel gewend.
Mevrouw Bering, dat was Vincents moeder, een statige en bazige vrouw op leeftijd. Zij was gewoon Amber!
“Weet u dan misschien waar ik mevrouw Bering kan vinden?” vroeg de receptioniste. “Er is telefoon voor haar.”
Amber keek haar wat verstoord aan. Telefoon? Wie kon dat nou zijn? Iedereen wist dat ze tijdens een show absoluut niet gestoord kon worden.
“Zeg maar, dat ik nu heus geen tijd heb.” Amber liet een dun geel onderjurkje over haar hoofd glijden. “Ik moet zo weer op. Ze kunnen me over een uurtje wel weer op mijn mobieltje bereiken. Oké?”
“Het is iemand van het ziekenhuis in Utrecht, het UMC. Ze zeggen, dat het heel dringend is.”
Amber schrok. “Wat? Het UMC? Wat kan...”
Er flitste een pijnlijke steek door haar hart en ze voelde hoe haar knieën begonnen te bibberen.
Noortje! Er was vast iets met Noortje! Die had natuurlijk boven op het klimrek een epileptische aanval gekregen en was toen met haar hoofd op de tegels geklapt. Als ze dan maar geen hersenletsel had opgelopen!
Amber rilde heftig en durfde niet verder te denken. “Waar is de telefoon?” hijgde ze overstuur.
De receptioniste keek Amber even indringend aan. “In het kantoortje bij de balie. Ik loop wel even mee.”
Ze ging voor Amber uit naar de kleine kale receptieruimte en wees op een grijze telefoonhoorn, die eenzaam op een tafel lag.
Struikelend over haar veel te hoge hakken schoot Amber naar de hoorn en griste hem van tafel. “Met Noortjes moeder, spreekt u,” ratelde ze. “Hoe is het nou met haar? Is ze erg gewond?”
Er klonk wat geritsel aan de andere kant van de lijn. “Spreek ik met mevrouw Bering?” vroeg een stem.
“Ja! Met wie anders? Hoe is het met mijn dochter?”
“Uw dochter?” klonk het aarzelend. “Ik geloof niet... Ik bel u vanwege uw man. Vincent Bering. De advocaat. Dat is toch uw man?”
Amber pakte de tafel beet om niet te vallen. Vincent. Was er iets met Vincent?
Ze slikte moeilijk. “Ja, dat is mijn man. Wat is er gebeurd?” Als het maar geen hartinfarct was. Vincent had een stressbaan en echt gezond eten deed hij ook niet. En dan nog die vieze stinksigaren, die hij te pas en te onpas maar opstak...
“Amber!” riep een ongeduldige stem. “Amber! Waar ben je? Je moet op!”
Amber liet de tafel los en gebaarde heftig in de richting van de deur, waar haar chef op de drempel stond te brullen. “Even wachten. Momentje.”
“Waar moet ik op wachten?” vroeg de stem in haar oor.
“Nee, u niet. Mijn chef. We zijn met een modeshow bezig en....” En zij stond hier in haar ondergoed te rillen.
“Leg die telefoon neer,” baste Simon Grutters junior autoritair en hij stapte het kantoortje in.
“Nee!” Amber maakte een afwerend gebaar en drukte de hoorn nog wat steviger tegen haar oor. “Ik heb het UMC aan de lijn. Er is iets met Vincent.”
“Wat is er met Vincent?”
Amber antwoordde niet. Ze trok een stoel bij, ging bibberend zitten en zei: “Zegt u nou alstublieft, wat er met mijn man is!”
“Die is hier net binnengebracht met hoofdletsel. Hij heeft een ongeluk gehad op Utrecht CS.”
De adem stokte in Ambers keel. “Een ongeluk op Utrecht CS? Maar hoe kan dat nou? Hij had een vergadering vandaag. Gewoon op kantoor.”
En dat kantoor stond in Amersfoort. Of had ze die zuster verkeerd begrepen?
“U belt toch vanuit Utrecht?” vroeg ze haastig. “Is hij op het station van Utrecht...”
Maar de zuster liet haar niet uitpraten.
“U kunt beter even komen, mevrouw.” De stem klonk zo dringend, dat Amber een ijskoude rilling over haar rug voelde gaan. “U bedoelt, dat hij op sterven ligt?”
“Daar kan ik niks over zeggen, maar hij is lelijk terechtgekomen en nog steeds bewusteloos. Komt u nou maar snel hierheen. Het UMC in Utrecht, dat is toch duidelijk, hè?”
Amber voelde zich duizelig worden en gaf geen antwoord. Vincent lag in het ziekenhuis en hij was er héél slecht aan toe. Anders zou die zuster nooit...
“Mevrouw Bering? U moet nu heus...”
“Ja, ja, ik kom er meteen aan.”
Maar ze had zo’n hekel aan ziekenhuizen! Die afschuwelijke sfeer van verdriet en pijn. Het was daar louter ellende en narigheid. Ze wilde niet!
Terwijl ze de opkomende paniek zo goed mogelijk probeerde weg te slikken, legde ze de hoorn op de haak en keek zenuwachtig naar haar chef.
“Je moet weg,” bromde Simon Grutters in een plotselinge aanval van begrip. “Wat is er nou precies met Vincent aan de hand?”
Ze keek hem wat wazig aan. “Die zuster zei dat hij hoofdletsel heeft. Maar verder weet ik het ook niet.” Ze draaide zonder het te merken een lange streng rode haren om haar vinger en begon daar met de vingers van haar andere hand nerveus aan te plukken. “Hij had alleen maar een vergadering vandaag,” prevelde ze. “
Wat moest hij dan in Utrecht?”
Misschien had ze dat toch verkeerd begrepen. Die zuster was vast in de war geweest met het station in Amersfoort. Maar zelfs dan... Vincent had een luxe auto, die ging nooit met de trein.
Grutters legde even troostend zijn hand op haar ijskoude arm. “Ga maar gauw. Ik zal je collega’s waarschuwen, dat ze het van je over moeten nemen. En laat je die onderjurk hier?”
Amber haalde diep adem in de hoop haar wild in haar keel bonkende hart weer een beetje tot bedaren te krijgen, maar dat hielp niet veel. “Ja, ik eh... Ik ga me wel even omkleden.”
“Oké,” zei Simon Grutters zakelijk. “Sterkte ermee, en bel me als je meer nieuws hebt.”
Amber knikte. “Ja, dat zal ik doen. Bedankt.”
Dat kan!
EEN NIEUWE TOEKOMST is verkrijgbaar in elke boekwinkel
en natuurlijk ook lekker makkelijk online te bestellen!
Bestel bij Bruna (bij afhalen in de Brunawinkel geen verzendkosten)
Bestel bij Bol.com (verzendkosten 1,95)
Bestel bij Cosmox (geen verzendkosten)